Öz
Giriş
Gelişmekte olan ülkelerde mikrobiyolojik tanı olanaklarının sınırlı olduğu durumlarda, çocuklarda bakteriyel ve viral pnömoniyi hızla ayırt etmek güçtür. Bu çalışmanın amacı, ağır pnömonisi olan çocuklarda mutlak nötrofil sayısı (MNS), nötrofil/lenfosit oranı (NLR) ve C-reaktif protein (CRP) gibi rutin inflamatuvar belirteçlerin etiyolojik ayırıcı tanıdaki değerini değerlendirmektir.
Gereç ve Yöntem
Bu kesitsel çalışma, Vietnam Çocuk Hastanesi 1’de ağır pnömoni tanısı ile izlenen 61 çocuğu (yaş: 2 ay–5 yaş) kapsamaktadır. Bakteriyel etiyoloji, trakeal aspiratlardan gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (rt-PCR) ile doğrulandı; viral pnömoni ise bakteriyel etken saptanmaksızın solunum virüslerinin gösterilmesiyle tanımlandı. Klinik özellikler ve inflamatuvar belirteçler kaydedildi. Gruplar arası karşılaştırmalar ve ROC eğrisi analizleri yapılarak tanısal performans değerlendirildi.
Bulgular
51 çocukta (%83,6) bakteriyel, 10 çocukta (%16,4) viral pnömoni saptandı. Bakteriyel olgular rekürren pnömoni ve yüksek ateş ile daha sık ilişkiliydi (p<0,05). MNS (p<0,005), NLR (p=0,0002) ve CRP (p=0,01) bakteriyel olgularda anlamlı düzeyde daha yüksekti. NLR, en iyi ayırıcı gücü gösterdi (AUROC=0,87). NLR ≥0,8 eşik değeri için duyarlılık %78,4 ve özgüllük %90,0 bulundu. NLR + CRP’nin klinik bulgularla birlikte kullanımı özgüllüğü artırırken duyarlılığı bir miktar azalttı. NLR ile CRP arasında orta düzeyde pozitif korelasyon izlendi (Spearman rho=0,514; p<0,0001).
Sonuç
NLR başta olmak üzere temel inflamatuvar belirteçler, özellikle kaynakların kısıtlı olduğu ortamlarda ağır çocukluk çağı pnömonisinde bakteriyel-viral ayrımına pratik katkı sağlayabilir. Bununla birlikte, yorumlama her zaman klinik bağlam içinde yapılmalıdır.
